[p. 1935_01_30_1_02_1]

L'Avare
Molières succes bij de jongeren
Schoolvoorstelling

Toen ik destijds critiek oefende op de keuze van ‘Elckerlyc’ voor een schoolvoorstelling en daarbij Molière noemde als een aanbevelenswaardiger tooneelschrijver voor dergelijke gelegenheden, kon ik niet vermoeden, dat het experiment zoo snel zou volgen en mij bovendien nog in het gelijk stellen. Gisteren is ‘L'Avare’ een daverend succes geworden in de opvoering van de spelers van het Théâtre de l'Odéon. Hoe voortreffelijk juist het genre van de situatie-comedie met haar niet te gecompliceerde karakterteekening zich leent voor schoolvoorstellingen, bleek door deze geïnspireerde vertolking, waarbij het Fransch voor de aanwezigen geenszins een hinderpaal scheen te zijn; er was geen moment, waarin de spanning van de zaal werd onderbroken en zelfs een ongelukje met costumes, die niet waren aangekomen, wisten de acteurs door het vooraf improviseeren van fabels van La Fontaine en andere voordrachten volkomen weg te werken.

Na wat ik gisteren over ‘Le Bourgeois Gentilhomme’ heb geschreven, kan ik over de prestaties van de Franschen kort zijn. Het is een zeer goed gezelschap Molière-spelers, dat hier thans optreedt en zij maken van ‘L'Avare’ alles wat er van te maken is. Het stuk is veel sterker van bouw dan ‘le Bourgeois Gentilhomme’, heeft meer ‘inhoud’ en minstens even goede speelkansen, waarvan gisteren dankbaar gebruik werd gemaakt. Darras was uitstekend als Harpagon; klein en verschoten, benauwd en schichtig. Verder vielen vooral op Bonifas als maître Jacques, Guy Parzy als Cléante, Suzanne Courtal als Frosine en Georges Cusin als la Flèche; maar ook in de overige medespelers was Molière-vuur neergedaald, zoodat de beroemde vijfde acte met de ‘onthullingen’ in een regen van pyrotechnische effecten eindigde.

De Kon. Schouwburg was een kokende zee van leerlingen, met hier en daar een massieve, onwankelbare leerarenrots. Het is voor den criticus bijzonder genoeglijk om op deze woeling neer te zien (geenszins figuurlijk), waar hij helaas zoo vaak op een verschroeide vlakte van leege klapstoelen staart.

M.t.B.